Kurbağa
İki kurbağa bir krema tenekesine düşmüş. Tenekenin kenarları parlak ve keskindi. "Eyvah, ne yapacağız? Çevreden hiç yardım gelmiyor, burada ölmeye mahkumuz. Elveda dostum! Elveda kötü dünya!" dedi birinci kurbağa ve ağlaya ağlaya boğuldu.

Ama ikincisi daha güçlüydü. Kremalı yüzünü ve gözlerini sildi. "En azından bir süre yüzeceğim" dedi. Bir iki saat çırpındı ve yüzdü, bir kez bile yakınmak için durmadı. Ama çırpındı ve yüzdü ve yüzdü ve çırpındı, sonra oluşan margarinin üzerinden dışarı sıçradı.

Her zaman sabırla ve azimle çalışan mutlu sonuca ulaşır. Fakat daha işin başında pes eden ise birinci kurbağa gibi ya başarısız olur yada ölür...




                                8 kuzu ve kurt
Bir varmış bir yokmuş.Evvel zaman içinde kalburzaman içinde 8 tane kuzu varmış.Bu kuzularında birde anneleri varmış.Bir gün anneleri omana yemek aramaya gitmiş.8 kardeşede temmihlemiş ben :yavrularım geldim açın kapıyı açın deyinçe birde ayağımı kapıdan uzattığımda beyaz bir ayak görürseniz kapıyı açın demiş.Çünkü buralarda kurt dolaşıyor demiş.yavrularda tamam anneciğim demişler tabi kurtta bu söylenenlerin hepsinide duymuş ve anneleride çıkmış.kurt hemen bir fırına gidip ayaklarını una bulamış ve hemen yavruların olduğu eve gitmiş.Sesini incelterek yavrularım açın kapıyı ben geldim demiş.Yavrularda elini uzatta görelim demiş bizim annemizin ayakları beyazdır demişler.Kurt hemen ayağını uzatmış ve yavrularda tamam demişler kapıyı açmışlar. Kurt hemen içeriye dalmış 4 kuzuyuda yemiş. Kuzulardan 4 taneside koltuğun arkasına saklanmış.Anneleri geldiğinde kurdun yavrularını yediğini anlamış kuzuların 4 taneside ortaya çıkıp biz burdayız demişler ve annelerine olanı biteni anlatmışlar. Anneleri
kuzuların birinden makas, birinden iğne, birinden iplik, birinden de taşlar istemiş.Anne kurdun uyuduğunu gördüğü için kurdun karnını yarıp kuzuları çıkartmış tabi kurda kuzuları çiğnemeden yutmuştu. Anne kuzu kurdun karnına taşları koymuş ve iğne iplikle kurdun karnını dikmiş. Anne kuzu yavrularına kavuştuğu için çok sevinçliymiş. Kurt uyanınca dereden biriz su içiyim demiş. Tabi kurdun olan bitenden haberi yokmuş.Kurt dereden su içerken derenin içine düşmüş.böylece anne kuzu ve yavruları mutluca yaşamışlar.(Kötülüğün cezası çok büyüktür.)

                            Padişahın Elbisesi
Bir padişahın ganimet malından eline güzel ve sevilen bir kumaş geçer. Terzi başını çağırtıp o kumaşı eline verir. Terzi başı kumaşı görünce aklı başından gider. Ve sanki hasta olur. Padişaha kaftan kesmek için yaklaşıp evvela tahmin için eline arşın alır: -Sultanım, üstadlar: Bin ölç bir kes, ölçmeden kumaşa el vurmasın hiç kes (kimse) demişler, der.

- Sultanım, bu kumaş kaftan olmaya el vermez, diye söyler. Dörtte bir, çeyrek daha gerekir ki, hazret-i sultana layık bir kaftan olsun. Padişah çaresiz:-Biraz dursun ve buna uygun parça bulunması için şehir ve vilayet aransın, diye emreder. Her ne kadar şehir baştan başa aranır ve memleket boydan boya taranırsa da ona münasip kumaş ve o beze uyar yoldaş bulunamaz. Padişah çaresiz kalıp bir başka terziyi davet eder:

- Şu güzel kumaştan bana iyi bir elbise yapıver, diye söyler. Usta terzi de :"Bismillah" deyip iki dizi üstüne gelir. Kumaşı söyle bir tahmin edip sındısını eline alır Padişahın nasıl gönlünden geçerse işte tam öyle, mükemmel bir elbise biçer. Padişah överek ihsanlar eder. Terzi ihsanları alıp elbiseyi dikmeye gider.

Nice zaman sonra, bir gün padişah gezmeye çıkar. Şehri dolaşırken bir oğlan çocuğunu o eşsiz kumaştan bir elbise ile görür. Padişah hayret ederek elbisenin aslını teftiş edip araştırır. Çocuğun, o elbisesini diken adamın oğlu olduğunu öğrenir. Terziyi getirtip:

- Usta, bu elbisenin parçasını nerede buldun?

Terzi:

- Sultanım size dikilen elbisenin artan parçasıdır. Padişah:

- Ya bizim terzi başı "Bu kumaştan bir kaftan çıkmaz" derdi. Sen hem tam çıkardın hem de oğluna kaftan yaptın, nasıl oldu? der. Terzi:

- Sultanım onun oğlu büyüktü; kaftan çıkmaz demesi onun içindi, der
629 kez okundu.